مسترینگ چیست

عبارت مسترینگ در صنایع مختلف وجود دارد. در موسیقی، مسترینگ عبارت است از آماده سازی و انتقال میکس نهایی، از محیط یک DAW (یا همان کارگاه دیجیتالی صدا) به یک سیستم ذخیره سازی و ایجاد یک نسخه اصلی که کلیه کپی ها از روی آن تهیه می شوند. فرمت اصلی امروزی جهت مسترینگ دیجیتال می باشد. اما هنوز هم برخی از متخصصین صدای مطرح دنیا از سیستم های آنالوگ استفاده می کنند. باید توجه داشت که میکس و مسترینگ دو فرایند کاملا مجزا از یکدیگر می باشند و در سطح حرفه ای مهندسی میکس و مهندسی مسترینگ دو تخصص کاملا جدا هستند. چیدمان و ابزارهای مورد استفاده در هر یک از فرایند ها کاملا متفاوت است. هر چند که امروزه بنا به دلایلی شاهد انجام هر دو پروژه در یک استودیو هستیم. در یک استودیو مستریگ مانیتورهای متععد مخصوص، جهت شنیده شدن جزییات صدا و مقایسه آنها مورد استفاده قرار می گیرد. آموزش میکس و مستر
برای همه افرادی که به فراگیری هنر میکس مشغولند، این تجربه حاصل می شود که خروجی میکس نهایی خود را بر روی یک CD منتقل نمایند و بشنوند که تا چه اندازه نسبت به یک CD معتبر بدصدا می دهد! با وجود ضبط تمیز و میکس دقیق، چرا محصول نهایی خراب است؟ صدا حجیم نیست. با بالا بردن ولوم صدا تا حدی حجم خود را می یابد اما کاراکتر صدا خراب است. صدا خسته کننده به گوش می رسد!

بسیاری از آلبوم های جهانی، تنها به دلیل صدا دهی خوب به فروش بالا دست پیدا می کنند. آوازها و درامز زنده نیستند. ممکن است شنیده باشید راه حل این موضوع استفاده از کامپرسور است. از کامپرسور استفاده می کنید، اما صدا بدتر می شود. با EQ قسمت هایی را تقویت می نمایید اما همچنان صدا کدر تر و بدتر به نظر می رسد. صداهای باس پانچ لازم را ندارند. و مواردی بسیار از این قبیل...!

از زمان عرضه ی CD Writer و تولید Finalizer توسط شرکت TC Electronic ، افراد بسیاری درگیر فرایند مسترینگ شده و این چالش ها را تجربه کرده اند. زمانی نه چندان دور تنها چند استودیو مسترینگ در تمام دنیا وجود داشت. اما امروزه با شناختن ابزارها و تکنیک ها و فراهم آوردن شرایط مناسب، این امکان ایجاد می شود که در یک استودیو خانگی صدایی در سطح استاندارد جهانی تولید کرد. با این وجود مسترینگ در ذهن بسیاری همچون یک افسانه تخیلی است؛ کسانی که گمان می کنند میکس های بد را می توان با مسترینگ اصلاح نمود در واقع هنوز نمی دانند مسترینگ دقیقا چیست. پرسش هایی نیز برای بسیاری مطرح است که آیا مسترینگ قطعه با مسترینگ آلبوم متفاوت است؟ و یا برای با تجربه تر ها : مسترینگ برای CD چه تفاوتی با مسترینگ برای Vinyl دارد؟

در واقع مسترینگ عبارت است از تمام اعمالی که بعد از میکس و قبل از تکثیر روی صدا انجام می شود. امروزه شرایطی فراهم شده، که همه می توانند با اندکی هزینه کار خود را روی Vinyl نیز تکثیر کنند. مسترینگ برای Vinyl خود مبحثی مفصل است. اما مسترینگ برای CD به مراتب راحت تر می باشد. تا زمانی که محصول شما در داینامیک ۹۶ db قرار بگیرد و ۲۰ کیلوهرتز پهنای باند آن باشد، می توان آن را روی CD منتقل نمود. با این وجود مهندس مسترینگ با مشکلات فراوانی روبروست. این که شنونده شما کاربری است که با بلندگوهای مالتی مدیای کامپیوتر، موسیقی را با فرمت MP3 می شنود و یا این که یک Audiophile (شنونده ی حرفه ای) است که موسیقی را با SACD در یک سیستم Hi-Fi گوش می کند، یکی از این چالش ها می باشد. این موضوع بحث داغ بسیاری از محافل حرفه ای دنیا است و برای تازه وارد ها و افراد کم اطلاع توجیهی ندارد. آنها میکس نهایی را روی CD می زنند، آن را به فرمت MP3 تبدیل کرده، روی آنتن تلویزیون می فرستند. خوشبختانه شنوندگان آنها نیز توقع خاصی ندارند و همه چیز به خوبی و خوشی ختم می شود. اما اگر حرفه ای بیاندیشیم این روش ها منجر به منزوی شدن جریان علمی – هنری تولید موسیقی می شود. ضبط یک Demo , Home Rec با یک آلبوم Commerical تفاوت های بسیاری دارد.

جهت انجام مسترینگ با کامپیوتر، به رابط صدای خوب و دقیق نیاز است. اکولایزرها و داینامیک افکت های مالتی بند نیز از ضروری ترین ابزار به شمار می روند. همچنین ریورب در شرایطی (نه همیشه) می تواند درخشش جذابی به قطعه بدهد؛ همچنین Harmonic Exiter یکی دیگر از ابزارهای مهم مسترینگ به شمار می رود که در کیفیت صدا دهی تاثیر منحصر به فردی دارد. در انتها Dither ، که استفاده از آن هنگام تبدیل رکوردهای ۲۴ یا ۳۲ بیت به عمق بیت کمتر مثل ۱۶ بیت الزامی است. در انجام عمل مسترینگ، ترتیب چیدمان پلاگین ها می تواند متفاوت باشد که طبیعتا صدا دهی مخصوص به خود را موجب می شود و تنها ماکسیمایزر و دیتر هستند که همواره در انتهای این زنجیره قرار دارند. مهندس مسترینگ باید ابتدا یک PMCD (Pre-Mastered Compact Disc) تهیه کند و دیگر دیسک ها از روی PMCD به تولید انبوه برسند.
تولید PMCD یکی از پروسه های بحث بر انگیز است که می تواند به چهار بخش کلی تقسیم شود:

۱- انتقال ترک های ضبط شده به یک DAW
میکس نهایی باید در یک سیستم مسترینگ بارگذاری شود. استودیوهای مسترینگ حرفه ای از سیستم هایی مانند Sonic Solutions و یا SADiE استفاده می کنند. البته سیستم های دیگری نظیر Architect و Peak نیز می توانند برای این منظور مورد استفاده قرار گیرند. اگر هیچ یک از اینها در درسترس نبودند می توان از یک مالتی ترک مانند Pro Tools نیز استفاده نمود.

در مرحله بار گذاری ممکن است مهندسان مسترینگ از EQ یا Compressor استفاده نمایند. در محیط نرم افزاری هر ترک را پس از بار گذاری پردازش می نماییم. قطعا هر قطعه آلبوم کارکتر خود را دارد اما در هر مرحله از مسترینگ باید به صدا دهی کل آلبوم بیاندیشیم و حس پیوستگی بین قطعات در یک آلبوم را در نظر بگیریم. حجم، عمق و پهنا در همه قطعات باید با یگدیگر همخوانی داشته باشند.

۲- چیدمان ترک ها به ترتیب آلبوم و تعین فضای خالی بین آن ها
این عمل، خود یک تخصص جداگانه محسوب می شود. در سبک های مختلف موسیقی با توجه به هدف آلبوم باید نحوه چیدمان ترک ها مورد بررسی قرار گیرند. امروزه این بخش مسترینگ در موسیقی های مردمی از اهمیت بسیاری برخوردار است و در شاخه ی موزیک مارکتینک بسیار مورد توجه است.

۳- بالا آوردن حجم صدا
حجم صدا باید افزایش یابد. صدا با حجیم بودن دلنشین تر به گوش می رسد حتی اگر شنونده با ولوم پایین به آن گوش دهد. مقدار این افزایش حجم باید با توجه به سبک موسیقی و کاملا منطقی صورت گیرد. متاسفانه امروزه به علت عدم اطلاع برخی دست اندرکاران موسیقی از این هنر (که ارزش کار را با معیارهای دیگری می سنجند) صدای یک آلبوم یکی از فاکتورهای اصلی خوب بودن آن محسوب می شود. در اروپا و امریکا این رقابت نادرست را با عنوان Loudness Wars می شناسند. با این عمل ارزش های دیگر موسیقی را فدای حجم صدای آن می کنند. البته این عمل در برخی از سبک های الکترونیک ایراد چندانی محسوب نمی شود و به یک اصل در مسترینگ این نوع از موسیقی تبدیل شده است. درک حجم صدا در چند ثانیه هم تحقق می یابد اما درک ارزش های یک قطعه موسیقی این طور نیست. بسیاری از آلبوم های پر هزینه در سال های اخیر تنها به دلیل تمایل گروه ها و افراد به حجیم تر صدا دادن، کیفیت واقعی خود را از دست داده اند. متاسفانه Volume تبدیل به یک ارزش شده است و تقریبا همه فراموش کرده اند آلبوم های مستر شده گذشته تا چه اندازه دقیق و حساب شده صدا می دادند. با سیستم های پلیر پیشرفته امروزی در صورت تمایل می توان قطعات موسیقی را با صدای بلند گوش کرد، پس چرا باید یک میکس خوب را بی جهت فدای Loudness نمود؟
امروزهAudiophile ها همه دارای آمپلی فایر خوب، DJ ها دارای بلندگوهای غول پیکر، راننده ها دارای ساب ووفرهای قدرتمند، اسکیت سوارها دارای iPod و به طور کل همه شنوندگان از سیستم های پیشرفته ای بهره می برند که دارای پتانسیومتری جهت کنترل صداست و همه می توانند به راحتی Volume را بالا ببرند !

۴- انتقال صدا به فرمت مستر نهایی
در سطح کاملا حرفه ای با سیستم هایی همچون RedBook استانداردی که توسط Sony و Philips عرضه شده و CD های صوتی، با این استاندارد تولید می شوند، نوار مغناطیسی نیم اینچ، نوار PCM 1630 U Matic 3/4inch یا سیستم های متعدد دیگر کار می شود. در مورد کاربران کامپیوتر تنها با CD Rom این کار انجام می شود. هنگامی که کاربر بخواهد محصول را روی CD Rom منتقل کند، می بایست آن را به44100 هرتز با عمق بیت ۱۶ تبدیل کند و با استفاده از تکنیک های Resample و Dither مراحل آماده سازی را به انجام برساند .