بلندگوها چگونه کار می‌کنند ؟

در هر سيستم صوتي ، کيفيت نهايي سيستم به بلندگوهاي به‌کار رفته در آن سيستم بستگي دارد، اگر يک سيستم بسيار حرفه‌اي صوتي با آمپلي فاير بسيار پر قدرت، صدايي را که با کيفيت بسيار خوب ضبط شده است، از بلندگويي ضعيف پخش کند، صدا بسيار نا مطلوب خواهد بود.
بلندگوها ، سيگنالهاي الکترونيکي را از دستگاههايي همانند سي دي هاي صوتي و DVD ها دريافت کرده و تبديل به صداهاي قابل شنيدن براي ما مي‌کنند.
مقدمه‌اي بر صوت :

در درون گوش آدمي پرده بسيار نازکي به نام پرده صماخ وجود دارد، هنگامي که اين پرده مرتعش مي‌شود، مغز انسان اين لرزشها را بصورت صوت تفسير خواهد کرد. يکي از عمده‌ترين عواملي که باعث تحريک و مرتعش شدن اين پرده مي‌شود، تغييرات فشار هوايي است که با آن برخورد مي‌کند.
در عمل هنگامي که جسمي در فضا حرکت مي‌کند، هواي اطراف خود را منبسط کرده و اين انبساط باعث فشرده‌شدن هوا گرديده و اين تغيير فشار در هوا منتشر شده و به گوش رسيده و باعث مرتعش شدن پرده صماخ مي‌گردد.
تفاوت اصوات :

صداهاي اطراف ما را مي‌توان بر اساس دو فاکتور زير تقسيم‌بندي کرد:

فرکانس صوت : هرچه فرکانس جسمي که مرتعش مي‌شود بيشتر باشد، (سريعتر حرکت کند و مرتعش شود)، مولکولهاي هوا با سرعت بيشتري تغير مکان مي‌دهند، لذا صدايي که به گوش مي‌رسد صداي زير تري خواهد بود. اگر تعداد نوسانات در واحد ثانيه کم باشد، صدا بصورت بم به گوش خواهد رسيد.
دامنه صوت : صدايي که از دامنه بيشتري برخوردار باشد، هوا را بيشتر فشرده خواهد کرد و به علت اينکه قادر است پرده گوش را بيشتر به حرکت در آورد، بلندتر شنيده خواهد شد.
ميکروفون‌ها عملي مشابه گوش ما انجام مي‌دهند. آنها نيز داراي صفحه نازکي همانند گوش مي‌باشند که در اثر برخورد مولکولهاي متحرک هوا به آنها، تغييراتي در ميزان ولتاژ عبوري از ميکروفن را باعث مي‌شوند و بدين ترتيب سيگنالهاي الکتريکي توليد شده را مي‌توان ثبت کرد.
در هنگام پخش نيز، بلندگو، عکس اين عمل را انجام داده و سيگنالهاي الکتريکي را به لرزه‌هاي فيزيکي و در نتيجه، امواج صوتي تبديل مي‌کند.

دسيبل :
دسيبل که بطور مخفف آن را با dB نشان مي‌دهند، واحد اندازه‌گيري شدت صوت است. اصواتي که ما قادر به شنيدن آن هستيم، بسيار متفاوتند.
ما مي‌توانيم صداي کشيدن انگشتان بر پوست دست و صداي يک جت جنگنده را بشنويم. صداي يک جت جنگنده ???????????????? (هزار ميليارد ) بار بيشتر از صداي انگشتان است، با اين حال گوش انسان قادر است خود را با اين شرايط وفق دهد.
واحد دسيبل بصورت لگاريتمي افزايش مي‌يابد. بدين صورت که کمترين صوت قابل شنيدن، صفر دسيبل (? dB) بوده و صدايي ده برابر قويتر از آن ( dB10) بوده و صدايي ??? برابر آن (dB20) خواهد بود.

در زير مي‌توان اصوات معمول و شدت آن را مشاهده کرد:

نزديک به سکوت مطلق dB) 0)دسيبل
نجوا کردن dB) 15) دسيبل
صحبت کردن عادي dB) 60) دسيبل
صداي يک موتور سيکلت dB) 90) دسيبل
بوق اتوموبيل dB) 110) دسيبل
موتور جت dB) 120) دسيبل
انفجار dB) 140) دسيبل
اصوات بيشتر از ?? دسيبل باعث کاهش شنوايي مي‌شوند. البته ميزان نزديکي و دوري از منبع صوت و مدت زمان قرار گرفتن در معرض آن، خود عامل مهمي در ميزان صدمه خواهد بود. آموزش ميکس و مستر
قرار گرفتن مداوم به مدت ? ساعت در معرض اصوات با قدرت ?? دسيبل باعث آسيب ديدن گوش شده و اصوات بالاي ??? دسيبل، حتي اگر بطور لحظه‌اي با گوش برخورد کنند باعث پارگي پرده گوش و در شديد خواهند شد.

ساختار دروني بلندگوها :
بلندگو عمل عکس يک ميکروفون را انجام مي‌دهد و سيگنالهاي الکتريکي را به صوت تبديل مي‌کند.
ديافراگم بلندگو غالباً از کاغذ ساخته مي‌شود تا بتواند به راحتي تحرک کند.
مرکز ديافراگم به مرکز بلندگو که سيم پيچ قرار دارد متصل شده است و از اطراف نيز از طريق ثابت کننده به بدنه بلندگو متصل شده است.
هنگامي که جريان الکتريکي از طريق سيم هاي سيم‌پيچ بلندگو عبور مي‌کند، باعث بوجود آمدن ميدان مغناطيسي مي‌گردد که در اثر مجاورت با آهن رباي بلندگو ، باعث بالا رفتن يا پايين آمدن هسته مرکزي و درپوش محافظ شده و در نتيجه کاغذ ديافراگم را به داخل کشيده يا به خارج فشار خواهد داد. در اثر حرکت سريع اين هسته و تغيرات پيوسته جريان الکتريسيته در داخل سيم‌پيچ، کاغذ ديافراگم بصورت پيوسته نوسان خواهد کرد که خود باعث توليد صوت خواهد شد.
از الکترو مغناطيس اگر از سيمهاي پيچيده شده به دور يک هسته آهني، جريان عبور کند، باعث بوجود آمدن ميدان مغناطيسي مي‌شود.
اگر اين ميدان هم قطب با قطب آهنرباي ثابتي باشد که در بلندگو وجود دارد، باعث دفع شدن هسته آهني از آهنربا مي‌گردد و در صورت غير هم قطب بودن آن، باعث جذب آهنربا مي‌گردد.
انواع بلندگو :
?- ووفر « Woofer» در فرکانسهاي پايين کاربرد دارد.
?- توييتر « Tweeters» در فرکانسهاي بالا کاربرد دارد.
?- ميدرنج « Midrange » فرکانسهاي مياني ناحيه شنوايي صوت را پخش مي‌کنند.

« Woofer » بلندگوي بزرگي است که براي توليد اصوات با فرکانس پايين توليد شده است. براي توليد اصوات با فرکانس پايين، کاغذ ديافراگم، تحرک کمي خواهد داشت. به همين دليل اندازه اين بلندگوها بزرگ انتخاب شده است.
« Tweeter» در ابعاد کوچک طراحي شده است تا کاغذ ديافراگم آن بتواند به سرعت مرتعش شود. بنابراين از اين بلنگوها براي پخش اصوات با فرکانس بالا (اصوات زير) استفاده مي‌شود.
« Midrange» با ابعادي متوسط ، توانايي توليد فرکانس هاي مياني حوزه اصوات قابل شنيدن براي انسان را دارد. اندازه متوسط آن و طراحي آن به گونه‌اي است که به جز اصوات بسيار زير و اصوات بسيار بم توانايي پخش بقيه اصوات را دارا مي‌باشد. بنابر اين در کاربردهاي خانگي و آماتوري بطور گسترده‌اي از آنها استفاه مي‌شود.

کراس اور (Crossover) :
گاهي براي توليد صدا با کيفيت بهتر، از ترکيب يک «Woofer» و يک «Tweeter» به طور همزمان استفاده مي‌شود.
در اين حالت لازم است که فرکانسهاي صوت به دو قسمت تقسيم شوند و فرکانسهاي بالا از «Woofer» و فرکانسهاي پايين از «Tweeter» عبور کند. بلندگوهاي با کيفيت هر دو قسمت را در درون يک مجموعه قرار داده‌اند. به عمل تقسيم فرکانس هاي صوتي جهت پخش از بلندگوي مناسب ؛ آن فرکانس را «Crossover» مي گويند.