آموزش میکروفون گذاری آواز

آواز مثل يه ساز باديه. شش ها هوا رو از بين تارهاي صوتي خارج مي کنند و باعث ارتعاش اونها شده و مثل يک قميش دوتايي عمل ميکنن. آواز از طريق حنجره و دهان منتشر ميشه و وارد هوا ميشه. صدا با حرکت زبان و چانه و لب ها و سرعت بازدم تغيير ميکنه. پيک ها رو عمدتا تارهاي صوتي و حنجره تعيين ميکنند اما حرکت دهان و لب و زبان شيوش رو تغيير ميدن. قيمت ميکس و مسترينگ
درحالي که ميکروفون گذاري و ضبط صداي گفتار آسونه، ضبط آواز نيازمند دقت و مهارت بالا در بکارگيري ميکروفون و مرحله ضبطه.

ميکروفون گذاري نزديک براي خواننده
در انتخاب ميکروفون براي ضبط صداي خواننده، مهمترين نکته قابل توجه شيوش صداي خوانندست. يعني ميزان تيزي، نرمي، خشونت و ملايمت يا تشديد صدا. ميکروفون بايد جذابيت هاي آواز رو تقويت بکنه و ناخوشايندي اون رو به حداقل برسونه. براي مثال، اگه صدايي ملايم و دلپذير باشه ميکروفون روباني ميتونه خوش آهنگي اون رو تقويت کنه اما در صورتي که آوازي نواک پايين داشته باشه ميکروفون روباني کيفت اون رو بي روح و کدر ميکنه. اگه صداي يک آواز بسيار تيز يا خشن باشه ميکروفون روباني صدا رو نرم و لطيف مي کنه. اما ميکروفون سيم پيچ متحرک يا خازني صداي آواز رو برجسته تر ميکنه. ميکروفون خازني ميتونه به آوازي که نرمه رو گرم تر و زيباتر جلوه بده.
به طور معمول با فرض اينکه هيچ مشکل جدي در کيفت تن صدا وجود نداشته باشه، بيشتر صدابردارها ترجيح مي دهند براي ضبط آواز از ميکروفون هاي خازني استفاده کنند چون اين مکروفون ها بهتر ميتونند الگوي پيچيده هماهنگها و فراهنگهاي صداي آواز انسان رو کنترل کنند و درکل صدا توي اين حالت طبيعي تره.

گستر? پويايي
مشکل ديگه کنترل گستره پويايي يعني اختلاف بين آرومترين و بلترين صداييه که يک منبع صدا توليد ميکنه. خواننده هاي حرفه اي معمولا ميتونن افت و خيز هاي زياد گستره پويايي خودشون رو کنترل کنند اما اکثر خواننده ها قادر به انجام اين کار نيستند و صداي اونها در قسمتهاي آروم و ملايم آواز عقربه VU متر رو به سختي حرکت ميده و در قسمت هاي بلند به انتها ميچسبونه! يه صدابردار در ميکروفون گذاري براي اين خواننده ها سه راه چاره داره:
1) با بالا و پايين بردن گين تراز صدا رو کنترل کنه
2) جاي ميکروفون خواننده رو تعديل کنه 4
3) از کمپرسور استفاده کنه
راه چهارمي هم هست و اون اينه که صداي آواز رو روي دو تراک ضبط کنه.

کنترل تراز صدا به صورت دستي با اينکه يکي از راه حل هاست اما دقت کامل مهندس صدا رو ميطلبه. از طرفي، در نظر گرفتن تمام اتفاقاتي که توي جلسه ضبط رخ ميده مشکله. همچنين ممکنه خواننده هايي که استعداد و ذوق کمتري دارند هربار که آواز ميخونن، گستره پويايي متفاوتي داشته باشند. به اين معني که بالا بردن صدا بيش از اينکه کمک کننده باشه مسئله ساز باشه!
بهترين شيوه براي اصلاح بي نظمي هاي گستره پويايي خواننده بکار بردن تکنيکهاي مناسب ميکروفون گذاري يا استفاده از کمپرسور و يا هر دو است. در موسيقي پاپ صداهاي آوازي اغلب 10 تا 15 db (دسي بل) کمپرس ميشن اما براي انجام اون لازمه که صدابردار با چگونگي جبران اون بعد از متراکم سازي آشنا باشه. يکي از تکنيک ها، قرار دادن خواننده در يک فاصله ميانگين از ميکروفون نسبت به بلندترين و آروم ترين قطعات آوازيه. اين فاصله بستگي به توان صداي خواننده و آهنگ داره. از اين فاصله ميانگين شما ميتونيد خواننده رو راهنمايي کنيد که چطور در حين قطعات آروم به ميکروفون نزديک شده و در قطعات بلند از ميکروفون فاصله بگيرند. موفقيت اين تکنيک بستگي به عملکرد خواننده داره يعني توانايي کنترل و مهار آواز و حرکت دست به طور همزمان.
در صورتي که اين تکنيک عملي نباشه، سعي کنيد صداي آواز رو روي دو تراک، که يک تراک 10db پايين تر از ديگريه ضبط کنيد. در صورتي که صداي هر يک از تراک ها فرابار بشه يا با نويز زمينه همراه شد، ميتونيد بخش هايي از هر ضبط رو که دچار واپيچش نشدند يا اونهايي رو که نويز کمتري دارند انتخاب کرده و با برش داخلي اون رو ويرايش کرد.

صداي نفس، صداهاي انسدادي پاپ و صداهاي سوت مانند
هرچقدر خواننده به ميکروفون نزديکتر باشه، احتمال دريافت صداهاي تنفسي ناخواسته و صداهاي انسدادي (پاپ مثل "پ"،"ت"،"ب"،"ک" و صداهاي صقيري سوت مانند مثل "س" و "ش") بيشتر ميشه. در صورتي که نقش آوازي خواننده يا نوع موسيقي اجازه بده، افزايش فاصله ميکروفون تا خواننده اين نويزها رو به طور قابل توجهي کاهش ميده. استفاده از بادگيرها و Windscreenها هم مفيده اما اونها فرکانس هاي بالاتر رو کاهش ميدن. از روشهاي ديگه در کاهش صداهاي انسدادي و سوتي اينه که خواننده کمي به سمت چپ يا راست متمايل بشه اما اين تغيير نبايد به طرزي باشه که خواننده از محدوده پيکاپ ميکروفون خارج بشه يا اينکه ميکروفون کمي بالاتر از دهان خواننده قرار بگيره. در صورتي که اينکار تو دماغي شدن صدا رو افزايش بده ميکروفون را تحت يک زاويه و کمي زير دهان خواننده قرار دهيد. اگر بروز نشت مشکل ساز نباشه استفاده از يک ميکروفون تمام جهتي امکان کار کردن توي فاصله اي نزديکتر رو فراهم ميکنه چون اين ميکروفون حساسيّت کمتري نسبت به صداهاي تنفسي، صداهاي انسدادي و سوتي داره. در اين صورت ممکنه صدا کمتر قابل فهم بشه چون يه ميکروفون تمام جهتي امواج صداي غير مستقيم رو بيشتر از يک ميکروفون جهتي دريافت ميکنه.
اگرچه تقريبا هميشه براي آواز ميکروفون هاي خازني انتخاب ميشن اما اين ميکروفونها به علت پاسخ فرکانسي وسيعشون تمايل به تاکيد روي صداهاي سوتي دارند. درچنين مواردي و زماني که تکنيکهاي ديگه از عهده حذف صداهاي سوتي برنميان، معمولا يه ميکروفون دايناميکي درجه يک مشکل رو حل ميکنه. دليل ديگه اي که ميکروفون دايناميکي براي آواز درنظر گرفته ميشه زبري و تيزي صداي بعضي از ميکروفون هاي خازني هنگام استفاده از اونها در ضبط ديجيتاله.

فاصله ميکروفون تا منبع در مقايسه با نوع و سبک موسيقي
به طور معمول سبک موسيقي معيار و راهنماي خوبي براي تعيين فاصله ميکروفون تا منبع صداست. در موسيقي پاپ خواننده معمولا براي ايجاد صدايي پرحجم و محکم با کلمات مفهوم، نزديک به ميکروفون و در فاصله چند اينچ تا چند فوت مي ايسته. خوانندگان موسيقي هاي کلاسيک وجاز براي فضاسازي و اضافه کردن صداي محيط و از اين طريق باز کردن صدا و فضادار کردن اون، در فاصله چند تا چندين فوتي ميکروفون آواز ميخونن.
اگه در ميکروفون گذاري نزديک مراقب اثر مجاورت (که قبلا توضيح داده شده) باشيد، تضعيف تدريجي فرکانس هاي بم ناخواسته ميتونه يه راه حل باشه اما به طور يقين، توازن دقيق هماهنگ هاي صداي آواز رو تغيير ميده مگه اينکه با آگاهي و دقت بسيار زياد انجام بشه. بايد تاکيد کرد که صرف نظر از نوع ميکروفون يا استعداد خواننده استفاده از يک ميکروفون که در نزديکي لب ها قرار ميگيره به ندرت صداي ايده ال توليد ميکنه. مثل بعضي از خواننده ها که در تلويزيون ديده ميشن و اين روش متاسفانه در استوديوي ضبط تقليد ميشه. در واقع چنين تکنيک ميکروفوني به ندرت صدايي قابل استفاده توليد ميکنه. در اين صورت حتي اگه صداي شما دچار واپيچش نشه با کمبود شديد هوا مواجه هستيد.
 

خدمات و محصولات صنعتی

 الکتروپمپ